Lud} Andrii!
Sejm powolany Waszem zaufaniem do ukonstyluowania naszej wolnoóci jako dziela pokoju niespodzianie nawala wypadków wtracony zostal w odinet walki czasu.
W tej walce trzymat sie sejm przedewszystkiem wiernic zasady pokoju stosownie swemu powolaniu — dlatego az do tej chwiti wytpzal wszystkie swoje sily, aby nie wybucb- na) morderczy bôj, aby z zampta stosunków dzisiejszych znalazl i wskazal droge pojednania i pokoju. Te usitowania sejmu nie przyniosly dotychczas upragnionego skutku. Poskromii wprawdzie szlachetny lud wiedenski swoje rozjatrzenie i zapal do boju, i unikal napadu na wojsko istotnie po nieprzyjacielsku sobie postepujace; — uznal wprawdzie Naija&iiejszy Pan wszystkie kroki, kióre sejm do zapobiezenia grozacemu iiieiadowi przedsiebrat — z zupelnem zadowoleniem ; lecz mimo to ciazy jeszcze bezustanuie wojenna burza nad Wiedniem — £rod takiego polozenia raoze wybuchnac krwawy boj, a po nim nastapi zupelne rozwipznie sip po« rzpdku prawncgo. Wkroczenie kroackiego wojska, które na konstytueijnej austriackiej ziemi rzeczywiscie jest obcem grozito wprost niebezpieezenstwem Wiedniowi bezowoenie starai sip sejm popierany przez odpowiedzialne ministerstwo wszelkiemi sitami, aby to wojsko od stolicy odeszlo; gdy tymczasem widzimy, iz kroaekie pulki sa tylko przednia straza eoraz powip- kszajacych sie mas wqjskowych, które Wieden ze wszeeli stron szczelnie otoczyly. Jch czaty docieraja az do ulie w r iosek do Wieduia nalezacych — az do linii iniasta. Te wojska roz- brajaja gwardip narodowa w okolicy Wiednia, gwardip, która sie na cesarskie slowo prawnie uorganizovvaia. Te wojska przytrzymuja ludzi spokojnie podrózujacych, rozpieczptowuja i za- trzymuja listy, i odcinaja przywóz zywnosci do iniasta. Kule dzialowe wpadaty juz w uliee przedmicsc, aco wieksza wieziono poslow sejmow r ycb, i obehodzono sip z niemi niegodziwie. Jednem slowem eodzieii uczmva Wieden coraz wipcej przykre swoje polozenie, iz jest wstanie oblpzenia. Nadaremnie protestowat sejm przeciw tema cala sw'a powaga, a srod takicli oko- licznosei musial uznac jako niezbedna koniecznosé, iz sie lud w iedenski na przypadek napadu uzbraja. Wieden jest stolica panstwa, co pow r aga tylu wieków r usw r iecila; ta stolica inne miasto byc nie moze. Wieden jest ogniskiem interesów T wszystkich ludów Austrii — a kazde nieszczescie, które Wieden uderza, uczuw.ija takze bolesnie najodieglejsze kouczyny panstwa. W Wiedniu jedynie jest mozebnem istnienie sejmu, który ma zbudowac rów ne uprawnienie tylu Pozmaitych ludów\ \N ieden jest kolebka, i tw ierdza naszej wolnosci. Ludy Austrii! wy w'szystkie macie w ludnosci wiedenskiej swoich zastepców! warn w^szystkim byl Wieden goscinna stolica Kto tedy jest za sprawa ojczyzny, za sprawa tronu konstytucijnego, za wolnoécia ludu — ten jest koniecznie za sprawp, Wiednia.
Dlatego uznaje sejm za swój sw ipty obow r iazek, dzialac naprzeciw reakeii z jednej, naprzeciw anarcbii z drugiej strony. Nie dajmy sobie reakeii wydrzec nawet najmniejszej ezastki naszej wolnosci, i nie dozw oliny, aby anarchia eaty ten skarb zniszezyla. Tego pragnie sejm, tego pragnie on dia wszystkich ludów', i dia wszystkich stanów ludowych, tak dia wol- nego mieszczanina jakotez dia meznego zolnierza walczacego za ojczyznp. — Lecz aby te zyczenia urzeczywistnic, musi byc Wieden ocalonym — musi stac w pelni swej sily, w pelni Wolnosci!!!
Ludu Austrii! ufajcie lym, którychescie obrali na obronców waszych praw i praw waszych dzieci! Ufajcie tym, którzy was od pahszczyzny, dziesipciny i wszystkich tym po- dobnych gnpbiacych cipzarów oswobodzili, i którzy w'lasnie w tej chwili te prawa tworza, co majfi byc silna podstawa i zapewnieniem waszej calkowitej wolnosci! Wzmocnijcie nas tedy cata wasza moralna potega w sprawie ucisnionego Wiednia — wcspczyjcie nasze jawne slowo wszechmocnym waszym glosem — zaklnijcie razem z nami cesarza, azeby utworzeniem nowego ludowego ministerstwa, odsuuipeiem wójsk z nizszej Austrii, i przez to aby wojsko zlozylo przysipgp na wolne prawa ludowe — aby tem obdarzyl Wieden i cale panstwo poko- jem — aby pod zastona pokoju kwitlo nowe szczescic naszej Ojczyzny!!!
Wieden dnia 20. Pazdziernika 1848.
Franciszek Smolka,
prezydujacj.
Karol Wiser ,
Secretarz.
Gleisbach,
Secretarz.

Po Sé z.